Tikehau TUAMOTU archipel

Dinsdag 29 november 2022; vertrek 16h30 – donderdag 1december 2022; aankomst 12h
Phatéon bay – Tikehau: 206NM

Vela Dare vaart de baai in en wij halen het anker op. Boven de bergen verschijnt een regenboog.
Voor de pas kort bij Teahupoo (waar de mythische golven zijn) hijsen we het groot zeil. Langzaam ronden we Tahiti-iti. Zeilend scherp aan de wind kunnen we de noordelijke koers aanhouden. De laatste nacht blijven we niet gespaard van squals (plotse sterk wind en regen). Wind tegen stroming maken de golven in de pas verwarrend. Het is goede ankergrond kort bij de pas. De sterke oostenwind laat de Sunshine schommelen. Leuk voor even, eenerverend  als het dagen blijft duren. ”Morgen namiddag als de golven minder zijn gaan we beter oord opzoeken”. We vertrekken pas zondagmorgen. Bij het vliegveld na het dorpje ontbijten we. Echt rustig is de ankerplek niet. We passeren langs verschillende resorts. Met de middagzon lichten de witte koraalstranden op en geeft een groter contrast tussen het aquamarijn water en de groene palmbomen. 10NM verder bij Eden Garden blaast de wind over ons heen en kunnen de windgolven niet meer met de Sunshine spelen. Een verademing voor ons fysiek en mentaal welzijn.
Gebouwen boven het water zijn met een lange steiger verbonden met de motu. De grote borden verwijzen naar een geloofsgemeenschap. Een klein bord vermeld dat je groenten kunt aankopen via het strand. In de Tuamotus zijn verse groenten een zeldzaamheid. Voor 1500 XPF kopen we veel aubergines, witte kool, salade. De munt, basilicum en tiarebloem  geven een heerlijke geur in de Sunshine. Op de motu voor ons staat een vervallen rommelige cabine. Op jutten jacht vindt Fons  3 drijvers van parelfarms en ik schelpjes en een grote groene kokosnoot. Met het opgevangen hemelwater doe ik een handwas. De romp van de Sunshine heeft 4 pilotvissen. Als de wind is uitgeblazen zeilen we 3NM naar het vogeleiland. Het anker kan zich niet ingraven.
Onverricht rollen we de genua terug uit en zetten koers richting dorp 11NM verder. We proberen zoveel mogelijk beschutting te vinden achter de pier. In de havenkom zwemmen zwartpunthaaien rond. Bloemen sieren de  2 hoofdstraten en de huizen zijn verzorgd. Iedereen begroet ons. In een klein winkel kunnen wat voorraad kopen.
Na het ontbijt zeilen we naar het eiland bekend voor ‘mantacleaning station’.
“het is hier veel te diep om te ankeren” moppert de kapitein.
“ in hoeveel meter wil je ankeren?”
“in minder dan 15 meter”
“oh, kijk hier is het 13 meter”
Ik haast me met snorkel en vinnen in het turkoois water. Aan de oostkant is het koraal mooier en de kleurrijke vissen talrijker. Windgolfjes spatten zeewater in mijn snorkel. Aan de westzijde, waar de dinghy aan een boei ligt is er een zandvlakte met dood koraal. Niet zoveel te zien. Ik neem aanstalten om terug naar de Sunshine te palmen als Fons roept “MANTA”. Cirkelend zweeft een mega manta ray op 10m diepte. Wij blijven boven haar hangen en zien hoe ze de twee flappen oprolt en weer lost. De foto’s hebben geen goede weergave.
De weersverwachtingen zijn gunstig om naar een volgend atol te zeilen.

2 reacties op “Tikehau TUAMOTU archipel

  1. Geplaatst door Josette en Guido op  

    Hallo lieve vrienden,
    hier is het ijskoud, maar dankzij jullie verhalen en prachtige foto’s zijn we direct opgewarmd!
    Wij wensen jullie alvast fijne kerstdagen!
    Dikke knuffels xxx

  2. Geplaatst door Wim & Sigrid op  

    Wahw!
    Hoe idyllisch kan het zijn!
    Geniet van jullie paradijselijke omgeving!

Geef een respons

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Velden met eenmoeten ingevuld worden.