Category Archives: Pacific

Cycloon Vaianu

Vlot gaan onze werkzaamheden niet. ‘’daar zijn nog donkergrijze wolken’’ zegt de schipper ‘’we zullen wachten tot die buien voorbij zijn’’. Soms drijven die wolken voorbij zonder regen. We verzamelen onze moed, verplaatsen de stelling, roeren de verf om, doen een overal aan en dan durft het regenen. Zo verloopt het waxen van de vrij boord en spiegel in verschillende fasen. In de tropen werden we nat van het zweet, hier van de regen.
Na het zware schuurwerk van het onderwaterschip zetten we er 2 lagen witte epoxy verf op.
Eerst een licht blauwe antifouling, dan navy. ‘’She is looking great’’ moedigen medewerf zeilers ons aan.
De steunen waarop de Sunshine rust zullen achteraf dezelfde behandeling krijgen.
Graag springen we bij ‘Mitre 10’ binnen. Naast het doe-het-zelf materiaal hebben ze hier lekker koffie. We stappen de bouwmarkt binnen. We zijn al een tijdje opzoek naar een oplossing om het stukje loshangende plafond bekleding in de badkamer te vervangen. Een vriendelijke bediende ziet onze aarzelingen en vraagt of hij ons kan helpen. Hij geeft ons de raad om naar het bedrijf ‘Scooters’ te gaan. Daar zagen ze grote platen. Hier vinden we een triplexplaat die al afgewerkt is.
Al jaren wil de schipper het motor compartiment opnieuw isoleren. Uit 2 erg dure isolatie platen van 1,20 x 1,20m meet, snijdt en past hij de stukken. Na 3 dagen en een nieuwe lamp is hij een tevreden man.
De tropische cycloon Vaianu raast tussen Vanuatu en Fiji door. Het lagedrukgebied beweegt zich naar Nieuw-Zeeland. Er zijn waarschuwingen voor verwoestende wind en hevig regenval. Geen goede prognose voor een verzadigde aarde. Op de werf neemt men voorzorgmaatregelen.
Zondagmiddag is de wind gedraaid naar het westen. De dinghy is vol geregend. De rivier kleurt bruin. Er is geen schade.

Terug naar ons bootleven.

7 Replies

Ook na 1 jaar landleven is er de laatste maand nog veel te doen. Het afscheid is niet minder emotioneel.
Om naar de andere kant van de wereld te vliegen hebben we de juiste keuze gemaakt. In de namiddag van dinsdag 3 maart ’26 stappen we op de trein in Schulen, na een overstap in Leuven zijn we op Brussels Airport. We kunnen direct inchecken.
‘’Ik heb nu wel honger’’ zegt Fons. ‘’Oei, onze broodjes liggen nog in de frigo in Schulen’’ stel ik vast. Een jongen die op een vleugelpiano speelt aan een koffiebar maakt het goed.
In Frankfurt stappen we goed door voor de aansluiting naar Hongkong. Na het eten worden we in nachtmodus gezet. We wisselen dit af met dutjes, film kijken en muziek
luisteren. De luchthaven in Hongkong ziet er deze keer anders uit. Bij de drukke
handbagage controle vrees ik voor de volgende aansluiting. We komen aan op gates A en stappen in een flink tempo naar Z. Bij de gate naar Auckland viert Air New Zealand dat ze al 60 jaar naar Hong Kong vliegen. Een stampertje als achter passagier is minder aangenaam. Bij het ontbijt krijg ik een glas bubbels. Donderdagmorgen horen we ‘’Lady’s and gentlemen, this is your Captain speaking. Please fasten your seat belts and prepare for landing in The City of Sails’’.
Bij de douane is het even uitleggen waarom Fons voor meer dan 3 maanden medicatie mee heeft. Marilyn verwelkomt ons op de ’Pick and Drop zone’. Ze brengt ons de auto van Willy en Magali, onze Zwitserse zeilvrienden. We zijn blij dat we niet verschillende buslijnen moeten nemen. Ten noorden van Auckland neemt Fons het stuur over. We zijn Marilyn dankbaar voor de excellente service.
Terwijl Fons in Waves Motel Orewa geniet van een horizontale positie ben ik happy met een lange strandwandeling. Bij restaurant ‘The Ship & Anchor’ komen we tegen
sluitingstijd aan. Op de valreep vinden we nog een plaats waar we ‘Seafood Chowder’ (een rijke vissoep) kunnen eten.
Nog een groot cadeau is de volle maan zien schijnen door het standbeeld bij het strand.
Na een heerlijke nachtrust en een kleine strandwandeling rijden we noordwaarts. Onderweg herkennen we verschillende punten. ‘’ hier de lange wandeling met veel
trappen’’ en ’’hier komen we aan die steile bergop’’ zegt Fons ‘’een goeie om met de fiets te doen’’. Na 2 uur rijden zijn we in Whangãrei. We parkeren de auto bij ‘Life4U Trust’ en stappen langs de rivier naar ‘Whangãrei Town Basin’ dichtbij het ‘Hundertwasser Art’ lunchen we bij ‘Riverside café’.
We hebben ’n studio gehuurd aan de overkant van de rivier. Het is gelegen op een heuvel aan het einde van een straat, met uitzicht op de werf. We voelen de zon prikken als we vele pogingen doen om de eigenaar te contacteren. Blijkt dat hij ernaast woont. Het te kleine bed en het geluid van de drukke weg eronder geven ons geen aangename nachtrust.
We zijn op elkaar aangewezen. Fons heeft direct verbinding met het mobile netwerk van 2degrees. Mijn Huawei is te oud voor ondersteuning. Mijn bankaart wordt direct aanvaard, terwijl Fons zijn kaart eerst wordt geweigerd.
We zijn benieuwd hoe het met de Sunshine is. De schipper klimt de ladder op en opent de deur en stapt binnen. ‘’Op het eerste zicht lijkt het oké’’ zegt hij. Ik stap ook naar binnen en merk een zwart uitgeslagen broodplank, ‘’o nee, het heeft binnen geregend’’. Al het ontstoken materiaal kieperen we in de vuilbak. Het lek aan het luik lost de schipper op door een nieuwe rubber te steken.
We takelen het bijbootje van het dek. Met zo weinig druk op het water is het niet gemakkelijk om de groene aanslag van het dek te poetsen. Ik ga aan het werk met een afwasborsteltje.
Op de werf van Norsand zijn er verschillende vriendelijke permanente bewoners. Twee ervan zijn onze overburen.
Zou het toevallig zijn dat CRAZY HORS en BONTEKOE naast elkaar staan?
De 3 à 4 regendagen ondergaan we lijdzaam. Na een week verhuizen we naar Cherry Court Motor Lodge, langs de drukke route 1. Het grote bed geeft comfort.
Dit T-shirt was een cadeau van Wim en Marijke als aandenken van hun rondtrip in Nieuw Zeeland 19 jaar geleden.
We hadden gehoopt om het zware schuurwerk van het onderwaterschip te laten doen door de bootwerf. De schipper verschiet van de prijs. Zijn kwaadheid geeft hem energie om zelf aan de slag te gaan. In verschillende uitpuilende doe-het-zelf zaken kopen we een schraper, dekzeil, handschoenen, overals, maskers, enz… het is een heel zoekwerk om de schuurmachine te laten passen op de stofzuiger.
Met hoog water is er extra bedrijvigheid op de werf. Dan worden boten in en uit het water gehaald. Het is een drukke periode. Zo ontmoeten we terug Alex van de Catamaran Sauvage. We kennen hem van Fiji en hebben van zijn gastvrijheid genoten in Kirikiri. Nu delen we met hem onze frustraties.
Met de equinox zit het zware schuurwerk erop. En zondag wassen we het stof van het onderwaterschip.

Vier seizoenen in België.

Lente

Na 11 maanden familie en vrienden terugzien dat doet deugd!

De NMBS laat me in de steek. Ik wacht meer dan 1 uur op het perron in Diest voor de volgende trein naar Antwerpen. Wie zie ik daar passeren: Liesbeth van SY DANCE ME. We hebben heerlijk maanden samen lief en leed gedeeld in Vuda Marina werkend aan de boten.
Valerie wacht me op aan het station van Antwerpen. In Middelheim park genieten we van de ontluikende lente.
Met een wandeling in Herkenrode vieren we de 80^ste verjaardag van mijn broer.
Samen met Joske bewonder ik de overvloedige bloesems in de Japanse tuin in Hasselt.
In de tuin van Guido en Josette laat de magnolia zich van zijn mooiste kan zien
Een zangoptreden en gaan shoppen met Janne mag niet ontbreken.
Alle indrukken van de natuurpracht van Nieuw-Zeeland zijn nog niet verwerkt en ik vertrek al terug op reis. We vliegen naar Mallorca om de 18^de verjaardag van Yoline te vieren.
Het turquoise water is nog te koud om in te zwemmen. Al wandelend verkennen we de mooie omgeving van Calla D’Or. In Port Cari zou de Sunshine opvallen omdat ze zo klein is.
Bij het fort heb je zicht op de verschillende baaien.
We bezoeken een gigantische grot met voorbijvaren muzikanten.
Het is vroeg opstaan voor de ‘Full Day Majorca tour’. De busrit in de bergen is indrukwekkend. Er zijn enkele moedige pelgrims bij Lluc Monastery. We dalen naar de kust. Via een tunnel wandelen we naar een ingesloten kiezelstrand.
Met een boot varen we naar Port Sóller. Het is druk in deze grote haven. Met een houten tram rijden we, tussen de huizen en appelsienenbomen, naar het centrum.
Een authentieke trein brengt ons naar Palma. Hier wacht de bus, om ons terug naar het hotel te brengen. We hebben een rustdag verdiend. De terugreis is lang en vermoeiend met een oponthoud in Ibiza.

Bijna elke dinsdagavond gaan we naar het zwembad in Tienen.
De training van Fons weerspiegelen zich in de goede inspanningsproef bij de cardioloog.
Al wandelend met natuurliefhebbers vieren we mijn verjaardag. De vele wensen zijn een surplus.
Veel kindervreugden op hun verjaardagsfeestjes.
Jordy, Lee Ann en Daan komen ons bezoeken. We delen fijne herinneringen aan het ons cruiseleven in Fiji.
Sien en Koen trakteren ons met een wandeling van Wezemaal naar Rotselaar.
De Universiteit van Leuven viert zijn 600 jaar bestaan. Wij speuren naar verborgen plekken van cultuur en wetenschap.
Aan de kerk van Zelem hebben we afgesproken met Rik en Linda. Het gebed in de kerk ontroerd me. De wandeling van 9 km loopt langs de bosrand.
Zomer

De zomer starten met Hannah’s bbq Party
Wat een toeval. In een supermarkt komen we An tegen. Ze is een grote steun geweest in de voor mij moeilijke jaren eind tachtig. An en George hebben een tentoonstelling ‘GRACIAS A LA VIDA’ in ‘de Bottelarij’. We fietsen we naar Ulbeek en bewonderen hun kunstweken. Deze creatie noemt ‘de vier seizoenen’.
Marika vergezelt me een tweede keer.
Janne is onze gids in het Munsterbos. Ze kan het klimmen niet laten.
Pruimentijd: genoeg pruimen om te delen en te smullen
Bij de tentoonstelling “Kunst in de Boomgaard” in Herk de Stad heeft Fons meer belangstelling in de vele fruitsoorten.
We mogen toeschouwer zijn van Opera Lab in ZLDR-luchtfabriek.
De Sequoia of Mammoetbomen in Tervuren zijn er om te knuffelen. Het geluid van kettingzagen overstemmen de natuurgeluiden.
Als we fietsen naar het kasteel van Ordingen merk ik dat ik ook met mijn nieuwe e-bike Fons niet kan volgen.
Babysitten en kinderoppassen behoren tot onze taak als grootouder.
Op O.L. Vrouw Hemelvaart serveren we Fons zijn verjaardagstaart.
Een magisch licht aan het Schulensmeer eind augustus.
Na veel wikken en wegen en ettelijke Ikea bezoeken, besluiten we om de keuken gedeeltelijk te renoveren. Met precisie tovert Fons een kast van 60cm om tot eentje van 50cm. We zijn blij met de crispplaat in de microgolfoven. De omkadering van de oude bovenkasten geeft een nieuw elan. Met de nieuwe inbouwfrigo heeft de keuken een andere indeling.
De eerste zondag van september fietsen we naar Bokrijk.
Herfst

Met luide knallen kondigt het vuurwerk in Hasselt de herfst aan. We kunnen dit aanschouwen vanop de boot van mijn broer.
Op een koude zaterdagavond eind september gaan we naar de try-out van Monter en Fris in Hangaar 144, Schakkebroek. Dirk is de oprichter van deze muziekgroep. Bij vrolijke groep KAZOO wordt er meegezongen. Hartverwarmend.
In CC Den Hamer in Diest treedt YEVGUENI op. Hun muziek wordt omschreven als moderne kleinkunst. De liedjes zijn voor mij melancholisch.

Mirthe vraagt al lang om eens alleen bij ons te mogen slapen. Het is een zonnige zondagnamiddag begin oktober. We gaan kastanjes rapen in Nieuwenhoven.
Zon en regen geven regenbogen.
Drieslinter en Zoutleeuw is het doel van onze fietstocht begin november.
Met Yarne fiets Fons het sportief MTB-parcour in Lummen.
De buurpoes komt zich opwarmen.
De avondzon kleur het hemelgewelf.
De Brandweer van Bilzen-Hoeselt organiseert een Warmste Week Wandeling. Mede door de goedlachse Janne en Per is deze druilende avondwandeling een feest.
De Sint is terug naar Spanje. De kerstverlichting wordt bovengehaald.
De daglichturen worden schaarser. Een reden temeer om dan te profiteren van een wandeling in het Schulensbroek. Deze keer met Irene, mijn jeugd paardenvriendin. Onderweg laven we dorstige paarden.
Winter