Uitklaren

Uitklaren kan in Panama met een agent voor 150$ of zelf naar Panama City gaan, 90km van Vista Mar. Wij krijgen het geklaard dankzij de charme van Dennis SY Mach3. Hij heeft veel connecties in Panama. De Port Captain is moeilijk te overtuigen.
De nakende strenge lockdown en drukte van de feestdagen bemoeilijken het bunkeren van de Sunshine. Dinsdag, de dag dat alleen mannen mogen winkelen, vindt Fons bijna geen verse groenten en fruit in de supermarkt Rey. Woensdag staan ellenlange rijen aan te schuiven voor de supermarkten daarom scharrel ik in een groenten/fruitkraam langs de weg in Coronado. Debbie brengt voor ons selder en gember mee en Dennis extra wortelen en broccoli. Laat ons hopen dat we de belangrijkste zaken niet vergeten zijn.

 

Donderdag 24 december 2020: vertrek 12h – aankomst 18h
Vista Mar marina – Isla Bono: 23NM

Zeilend scherp aan de wind. Baken zoutwater spoelt over de pas gepoetste Sunshine. In de schemering vallen de ankers van Mach3 en Sunshine in de kleine diepe inham. Bubbels dat hebben we verdiend.
Veel sterren zijn te zien in de balk donkere nacht. Gerust slapen doen we niet, de rotsen zijn te kortbij.

 

Vrijdag 25 december 2020: vertrek 8h15 – aankomst 16h20
Isla Bono – Las Perlas archipel; Isla Contadora: 38,5NM

Fons vloekt, in de ankerketting is een touwtje verstrengeld. Mach3 zeilt om het eiland, Sunshine tussen de eilanden door. Bij de traffic-line moeten we 2 keer in de regen gaan bijliggen om voorrang te verlenen aan de cargoschepen. Na een windstilte krijgen we beter wind. Het anker van de Sunshine ligt terug op de voorkeur plaats van het voorjaar.
Dennis en Juan brengen bubbels en andere lekkernijen. Een super kerstfeest.
Het voorste zeil trekt ons 3NM verder tussen de eilanden Chapera en Mogo-Mogo. In dit helder water kan ik het niet laten om naar het strand te zwemmen. Maandag morgen verkennen we Isla Mogo-Mogo. Met eb zijn er grote zandstranden met aangespoelde schelpen en koraal. Verschillende rotsformatie, grote vlakke okerkleurige stenen met insnijdingen en merkwaardige lavabubbels zijn te zien. De zon staat hoog en schijnt genadeloos.
Zeilend op weg naar Punta Viveros vangen we 2 grote Pacific Sierras. Helaas is er met vloed geen strand voor een BBQ.
Dinsdagmorgen ligt het zandstrandje bij het één palmboom eilandje er uitnodigend bij. Hier nemen we het onderwaterschip onderhanden. De vissalade van Dennis smaakt heerlijk.
Een regenboog valt uit de wolken. Zonsondergang in het westen en een prachtige bijna volle maan in het oosten bij Isla Bolano en Mogo-Mogo. Ze bieden niet voldoende bescherming voor de nacht en we ankeren terug achter Isla Chapera. De jongens kunnen het niet laten om op het strand een vuurtje te maken. Het zou een perfecte avond zijn zonder al die bijtende beestjes.
Woensdagmorgen met weinig wind en veel stroming varen we om het eiland naar Isla Bayonetta. Fons vaart kort naar het eiland toe om de diepte te peilen, te kort naar mijn zin. Nog tijd voor het vuurritueel en vispapiotten op de BBQ. Bijtende vliegjes storen zich niet aan de insectenspray.
SchorpioenVoor het mooie strand Don Bernardo aan de oostzijde van Isla Pedro Gonzales is SY Plucky Lady geankerd, met de Belgen Luc en Debbie aan boord. Op de Sunshine heeft het kraantje van de badkamer het begeven. Fons verzint een noodoplossing.
Oudejaarsavond op een mooi strand, met bubbels, filosoferen rond het vuur en vers gevangen vis op de BBQ. Meer hoeft het niet te zijn. Het nieuwe jaar goed inzetten met Champagne in kristalen glazen op het strand en een beetje vuurwerk. Alleen ik volledig het volle ritueel door in het schijnsel van de maan in de oceaan naakt zwemmen.
Motorboten komen het nieuwe jaar in de baai vieren. Het idyllische is weg. Door het prima internet hebben we een goede connectie met het thuisfront. De origineelste wens komt van Seth: “Voor opa Fons een nieuw scheermachine”. Van Rafaello kopen we een stam bananen. De aansteker van gasfornuis doet het niet meer. De knop van de batterijhouder is gebroken. Fons lijmt het en verstevigt het met een blauwe stop van een waterfles.
Niet lang nadat SY Bad Bunny in de baai geankerd heeft, krijgen we van John en Kay een uitnodiging voor de Sundowner. Kay heeft, na 3 weken cruisen, nood aan gezelschap. Tostitos met gebakken curie kikkererwten is een goede combinatie.
Zondag is er terug rust in de baai. Kay en ik zwemmen naar het strand. Slenteren wat rond en kijken naar de heremietkreeftjes. Langs de waterkant teruglopend zien we een zwarte haai met zijvinnen en lange staart zwemmen. Dennis is onze reddende engel.
De weervoorspelling geven te veel noorden wind om in deze baai comfortabel te liggen. We verkassen naar het zuiden van Viveros, de vele eilandjes houden de deining tegen.
Veel Pelikanen komen hier vissen.
Er staat nog wat op het to-do lijst voor we het grote sop kiezen.
We hopen na 30 tot 40 dagen op zee in de Markiezen te landen.

El Valle de Antón: Sendro de La India Dormida

Wandeling naar de slapende indiaan. Voor wie het stappen tot een ver verleden behoort, een uitdaging, voor mij dus. Ik smeer mijn kuiten in. Mijn hoge wandelschoenen zien er nog perfect uit, tot ik halfweg op de steiger ben en de zolen loskomen. Dan maar met mijn versleten lage wandelschoenen.De chauffeur van het tweede busje kent de weg op zijn duimpje, hij scheert door de bochten en mijdt elke put in het wegdek. Wij zwieren van de ene naar de andere kant.
Aan de ingang betalen we 3$/persoon. De bomen en rotsen zorgen voor veel schaduw. Op de steile stukken heeft Fons tijd om foto’s te nemen, want ik moet regelmatig rusten om op adem te komen.

Enthousiaste wandelaars zeggen dat het uitzicht fantastisch is op de bergkam. Kay staat op de top naar ons te zwaaien. Daar, met een panoramisch uitzicht en in de wind eten we ons rozijnenbrood op.

Voor de terugweg moeten we eerst een steile rots afklimmen. Hier zijn weinig bomen die ons beschermen tegen de zonnestralen.

Zijn de contouren van de slapende indiaan te zien?
Na 10km wandelen met 600 hoogtemeters vindt Fons dat hij een biefstuk verdiend heeft.
John en Kay van SY Bad Bunny dank je wel voor het initiatief, het uitstippelen, de begeleiding en het aangenaam gezelschap.

Het is een deugddoende afwisseling op het kabbelend bootleven. Als de oceaandeining hoog is, bewegen de boten veel in de marina. De Sunshine rukt dan aan de touwen, dit geeft geen wiegend gevoel. Archimedes, een cruiseschip van 65 meter, meert aan op dock4. Er zijn 3 tankwagens nodig om brandstof te tanken.Do-it centrum, Cochez en Novey worden meerdere malen uitgekamd. Voor schroeven, lijmen, koppelstukken, verf, aceton, borstels, gasfles, werkhandschoenen……….  Winkelen doen we in de supermarkten Machetazo of Rey en trakteren onszelf op een pizza of in het Peruaans restaurant Nazca 21.Om de superdure voetblok aan bakboordzijde te vervangen moet de binnenbekleding van de kajuit eraf. Hierbij komt er veel meer los. Het neemt meer dan een week in beslag om dit er terug op te lijmen.
Er komt geen water meer uit de kranen. Enerverend! De drukschakelaar is stuk. We schakelen de pomp aan en uit via het bedienpaneel. De pomp is meer dan 30 jaar oud, hoge tijd voor een nieuwe. Via “Mail Boxes etc.” komt het pakket van Miami tot Coronado. De waterpomp heeft een andere vorm en om deze goed te monteren is een steun nodig. “Olie & co” maakt deze.
Fons vervangt de olie van de motor en keerkoppeling, en regelt de kleppen.
Het is hoog tijd om het onderwaterschip te poetsen. Het slechte zicht en de beweging van de boot maakt het niet aangenaam.
Op 8december is het Moederdag in Panama, het Tigo kantoor is gesloten, om het internet te updaten zullen we op een andere dag moeten teruggaan.
Woensdag 9 december is de eerste keer dat we meedoen met de pot-luck.
Regendagen maken plaats voor alleen regen in de namiddag. De verspreide onweersbuien geven mooie wolkenformatie en lichtspektakel. Nu, hebben we overwegend zon. De zuidwestenwinden draaien meer naar noordoost. Dat is de wind die we nodig hebben om verder naar het westen te zeilen.
 

Het is een jaar geweest van onverwachte wendingen en verrassingen. Mogen we dit bijzonder jaar goed afsluiten door goed voor onszelf en de andere te zorgen. Aanvaarden wat komt en lost te laten wat ons niet langer dient. Laat ons met nieuwe vaardigheden en inzichten vol vertrouwen het nieuwe jaar ingaan.

 

 

De slapende indiaan.
De slapende indiaan

Terug VistaMar Panama

Natuurgebied Lummensbroek met de Klein Meulen op de Mangelbeek en de Zomerbar aan de Grote Molen op de Demer. Een ontdekking op een paar km van ons huis. Zo een mooie natuur, goed om te kunnen delen.Half augustus, Fons heeft de kaap van 66 jaar op de spoed doorgebracht. Hij is met zijn fiets over een borduurtje gevallen. Zijn gezicht werd er opgelapt en zijn linkerhand in het gips. Kleinkinderen vinden het te akelig om naar hem te kijken. Na 2 weken is zijn gezicht geheeld en na 4 weken mag hij uit het gips.
Een mineur aan bezoek, meestal buiten en op afstand.
Een maximum van levering aan huis. Veel gerief voor de boot. Fons is in zijn element met al de elektronische aanpassingen. Minder met de foutieve en kapotte leveringen.
Met Schulen kermis trakteren ons op smoutebollen na een Geocaching.
Het wordt kouder, de corona cijfers stijgen, een goede reden om onze terugreis op dinsdag 27/10 niet uit te stellen. Pijn aan een ontzenuwde tand brengt spanning in ons vertrek. Om zo minmogelijk heisa te hebben nemen we luchthavenvervoer naar Schiphol. Onze 3 valiezen zijn goed verdeeld en blijven elk onder de 23kg. De KLM vlucht is verre van volgeboekt, het geeft ons extra ruimte om 11 uur te overbruggen. Na 7 maanden is de luchthaven Tocumen terug open. De douane controleert onze valies met bootspullen. De taxirit van Panama City naar VistaMar is druk en vermoeiend. In het donker zoeken we een ladder om in de Sunshine te klauteren. Op het eerste zicht ziet ze er behoorlijk uit. Tussen de valiezen, zeilen en andere zaken vinden we een plaatsje om te slapen. Woensdag, bij hoog water om 14 uur, wordt de Sunshine feilloos in het water gelegd.Zon en een zeebriesje maken het aangenaam. Het vervelende uitpakken kan beginnen. De genua (het grote voorste zeil) ligt nog steeds op de bank, te veel wind om het op te hijsen.
Het is bijna volle maan.Het regenseizoen is nog niet voorbij. Tussen de buien door borrelen we met Dennis en Juan.
Er zijn veel Panamese feestdagen begin november. Motorboten met luide muziek houden ons wakker.
We mogen nu samen gaan winkelen. Dagelijkse wandelen we op de pier of langs het strand naar San Carlos.