Nieuw-Caledonië ligt 1500km ten noorden van Nieuw-Zeeland. Grande Terre, het
hoofdeiland is langgerekt met lengte van 400km en breedte van 40 km. In het midden ligt een bergketen, de hoogste top Mont Panié, is 1628 meter. Het eiland wordt omringd door een lang barrièrerif en vormt daardoor de grootste lagune ter wereld. Ten oosten liggen de Loyaliteitseilanden.
Het klimaat is subtropisch tot tropisch, met warme, vochtige zomers en mildere winters; orkanen komen vooral voor van november tot april.
James Cook bezocht het gebied in 1774 en noemde het “New Caledonia” vanwege de gelijkenis met Schotland. Frankrijk annexeerde het eiland in 1853 en gebruikte het als strafkolonie.
De bevolking is divers: ongeveer 41% Kanaken (Melanesiërs), 24% Europeanen, 10% Polynesiërs en kleinere groepen van Aziatische en gemengde afkomst. De officiële taal is Frans en de religie is voornamelijk katholiek.
Nouméa is de hoofdstad en ligt in het zuiden van Grande Terre. Van de ongeveer
300 000 inwoners woont 1/3 in de hoofdstad.
Port Moselle ligt in het hartje van Nouméa en heeft een capaciteit van 700 ligplaatsen.
De douane zijn niet langsgekomen. In de plaats van de gele quarantainevlag komt de vlag van Nieuw-Caledonië, ook wel de Kanakenvlag genoemd. Deze bestaat uit drie
horizontale banen in de kleuren blauw, rood en groen, met een gele cirkel aan de linkerkant.
Blauw: Vertegenwoordigt de lucht en de oceaan rondom Nieuw-Caledonië.
Rood: Staat voor het vergoten bloed van de Kanaken in hun strijd voor onafhankelijkheid en symboliseert socialisme en eenheid.
Groen: Verwijst naar het land en de voorouders die er begraven zijn.
Geel: Aan de linkerkant van de vlag bevindt zich een gele cirkel, deze symboliseert de zon. Het bevat een soort pijl die door de daken van traditionele Kanaken huisjes steekt en schelpen.
Aan de havenkom ligt ‘Marche Municipal’ met een uitgebreid assortiment vis-, groenten en fruit. Van de overgebleven Frans Polynesische CFP-frank (1000CFP=8,4 euro) kunnen we niet veel groenten kopen. Ze zijn overdreven duur. Alleen een baguette en croissant zijn goedkoop.
Yacht-service verdeelt geen Simkaarten meer. Ze wijst ons naar het centrum. De vele auto’s zijn galant naar de voetgangers. Bij ‘Place des Cocotiers’ komen we eerst bij een kiosk. In het midden staat de Céleste-fontein. Ze veroorzaakte destijds een schandaal, omdat ze een halfnaakte jonge vrouw afbeeldde.
Op ‘Place de la Paix’. Staat het standbeeld van de pro-onafhankelijk gezinde Jean-Marie Tjibaou die een vredeshanddruk geeft aan de anti-onafhankelijks gezinde Jacques Lafleur. We zien op elk hoofd een duif zitten.
De grote bomen geven veel schaduw. Regelmatig wordt er een kleurrijke lokale markt gehouden.
Van de onlusten in 2024 merken we weinig.
We besluiten een fietstocht te maken langs het strand. Daarvoor moeten we eerst een venijnige steile heuvel over. Ook hier merken we dat de autobestuurders tolerant zijn naar fietsers. We fietsen voorbij verschillende Marina’s.
‘Baie des Citrons’ is toeristisch. Het strand van ‘Anse Vata’ is groot. Na de lunch bezoeken we het Aquarium.

De fietsweg aan de overkant van het schiereiland is het tweede doel. De serveerster van het restaurant ‘On the Beach’ raadt ons de krab aan. Deze delen we, de ene doet het werkt en de andere smult ervan.
Op het steil wandelpad naar OUEN TORO duwen of dragen we de fietsjes omhoog. Bij een uitzichtpunt wacht een paraglider op goede wind. Op het hoogste punt 132m staan 2 kanonnen.
We bezegelen de dag met een pintje op het terras van “Les 3 Brasseurs”.
Category Archives: Seizoen 2026
Overtocht van Nieuw-Zeeland naar Nieuw-Caledonië.
Verschillende halve dagen reserveren we de auto van de Marina. In Kirikiri laat de
schipper zijn wilde haren knippen. We kopen een nieuwe e-reader en bevoorraden ons in de supermarkt.
We kopen een ijzeren Nieuw-Zeelandse gasfles, de schipper hevelt het gas over in onze plastieken gasflessen. Voorlopig geen gaszorgen meer.
De diesel- en watertanken zijn gevuld.
Ergerlijk lang blijven de venijnige beten van zandvliegjes jeuken.
Door een lagedrukgebied boven het noorden van Nieuw-Zeeland krijgen we enkele dagen harde wind en veel regen. Niet bemoedigend om te vertrekken, het maakt ons nerveus. Zaterdag en zondag is de winterzon terug van de partij.
We laten de wasmachines draaien en gaan op restaurant.
Maandag 29 juni 2026; vertrek 14h40 – dinsdag 07 juli 2026; aankomst 2h
Opua NZ – Nouméa NC: 908NM
‘’Hebben jullie een afspraak?’’ vraagt de douanebeambte. ‘’Normaal moeten jullie het vertrek op voorhand aankondigen.’’ Wij staan er wat verbaasd bij. Hij vraagt om al de formulieren zo vlug mogelijk in te vullen en om 2.30 p.m. terug te komen. Dan krijgen we 10 minuten om de marine te verlaten. Met het laatste daglicht ankeren we op het einde van de Bay of Island en hebben een rustige nachtrust. De fel gekleurde regenboog op dinsdagmorgen is hopelijk een goed voorteken.
De richting is NNW en de koers is voordewind. Met 2 reven in het grootzeil en 20kts wind haalt de Sunshine een snelheid van bijna 7kts. De golven van 2,5m zijn woelig en lijken van alle richtingen te komen. De bemanning hun maaginhoud is hiertegen niet
bestand. De tijd kruipt voorbij.
Gelijdelijk aan neemt de windsnelheid en de golfhoogte af. Elke dag wordt het wat warmer. De bemanning komt boven water. Een kattenwasje blijft een uitdaging.
Een film, een podcast of een goed boek brengen soelaas.
De wind valt weg. We motoren 30 uren. Een gelegenheid om de verse groenten te bereiden. Daarna is er weer voldoende wind om de zeilen te vullen. Zonsondergang op zee blijft inspireren.
Op maandag 6 juli 2026 omstreeks 22h varen we door de “Passe de Boulari Sud”. Het rif omringt Nieuw-Caledonië en is de grootste lagune van de wereld. In het donker laten we het groot zeil zakken. Niet onze favoriet om in het donker maneuvers uit te voeren.
Het is effen zoeken om een geschikte ankerplaats te vinden. Met zicht van de halve maan valt het mee om in de buurt van ander boten te ankeren. Toch is er te veel
adrenaline in het bloed om goed te slapen. De Franse en de gele Q-vlag zijn gehesen.
De schipper roept via de marifoon Moselle Marina op, om ons aan te melden.
We krijgen plaats G100 toegewezen. De man die onze lijnen aanneemt zegt dat het Marina Office voor steiger A ligt. Langs de lange kade zien we veel koraal met visjes.
Het invullen van de vele formulieren verloopt traag. Onderbroken nachten zijn niet ideaal voor de concentratie. De vriendelijke dame wijst ons de weg naar Immigratie. Vanaf de havenkom zien we het reclamebord van Burger King en CineCity.
Op de eenrichting driebaansweg passeren we vele rode lichten. Op het einde naar rechts in een wit gebouw op het 1ste verdiep is de immigratie.
Als we terugkeren kopen we een croissant en stokbrood. Bij het Marina Office krijgen we de code voor het internet en een sleutel voor de steiger. Ik mag nog eens teruggaan want ze heeft verkeerde steiger geprogrammeerd. Terug aan boord haasten we ons om pannenkoeken te bakken. Dit zijn minder eitjes die we moeten afgeven. Een uur later dan afgesproken stap de man van bio security met zware schoenen het trapje af.
Het overgebleven fruit, groenten en eitjes stoppen ze in een grote zwarte vuilzak. De honig van NZ mogen we houden. Ze controleren de frigo, kastjes, bilge en de banden van onze fietsen. Als na 18h de douane niet aan boord geweest is, mag de Q-vlag naar beneden.
Dan zijn we klaar om te leven als God in Frankrijk.
OPUA; Bay of Island
Een zonnige dag, hoog tijd om Sunshine in het sop te zetten. Veel te lang hebben we het poetsen uitgesteld. In het water zien we de kolonie kwallen groeien.
Zaterdag 6 juni 2026; vertrek 12h20 – aankomst 14h
Marsden Cove Marina – Smugglers Bay: 5,5NM
Door een wolkbreuk, niet vermeld in de weersvoorspelling, stellen we ons vertrek uit. We varen maar juist het hoekje om.
De baai is rustig. Wel 6 andere zeilers komen hier ook de nacht doorbrengen.
Zondag 7 juni 2026; vertrek 9h30 – aankomst 17h30
Smugglers Bay – Whangaruru: 38NM
In het midden van de nacht draait de wind. De deining laat de Sunshine rollen.
Dus anker ophalen en verder noordwaarts zeilen. Echt lekker voelt het voor mij niet.

We varen diep de baai binnen voor een rustige nacht.
Maandag 8 juni 2026; vertrek 9h10 – aankomst 15h
Whangaruru – Moturua Island: 25,7NM
De wind zit mee om naar het noorden te zeilen. De vuurtoren van Cape Brett en
‘The Hole in de Rock’ laten zich van ver zien.


In de Bay of Island hebben we de wind op de neus. Tussen 2 eilanden,
een goed beschutte plaats, liggen 9 boten geankerd. Wij vinden een plaats voor Waiwhapuku Bay. Genoeg verse voorraad om hier een dag te blijven.
Woensdag 10 juni 2026; vertrek 12h30 – aankomst 13h20
Moturua Island – Pareanui Bay: 2,4NM
Deze baai is beschermd tegen de zuidenwind. Donderdag namiddag laat de Schipper de generator draaien. Toch is er nog om 5h30 in de morgen batterij alarm, hij laat de motor draaien. Niet zijn favoriet om zo vroeg in de kou op te staan.
Vrijdag 12 juni 2026; vertrek 11h – aankomst 13h10
Pareanui Bay – BOI Marina: 9,3NM
Op deze grijze dag is er van het charmante Russel en het actieve Pahia weinig te merken.
In de Marina krijgen we de plaats D26 toegewezen. De zon breekt door de wolken. In de Marina office brengt men ons op de hoogte van alle veranderingen. De activiteiten zijn in wintermodus. Het gros van vertrekkers hebben Nieuw-Zeeland verlaten richting Tonga, Fiji, New Caledonië of Vanuatu. De vogels zijn duidelijker hoorbaar. De mussen zijn nieuwsgierig. Het postuur van een ijsvogel schikt zijn pluimen op een dikke motor. Meeuwen met rode pootjes, rode oogjes en een wit zwarte staart, trippelen fier in het rond. Een kleine meeuw met een zwart kopje duiken snel naar het water om een visje op te pikken. De kleine vissen van een meterslange school glinsteren nog meer wanneer de zon schijnt.
.
De Webasto verwarming draait overuren. Nu worden er 2 bussen van 20 liter met diesel gevuld.
De Schipper is terecht trots op zijn geslaagde missie om het fit aan
de motor te herstellen.
De ‘Swordfisch Club Inc.’ heeft een groot nieuw restaurant gebouwd. Het is zondag en de zon schijnt, hun terras is open. We bestellen het dagmenu. Rode poon op een bedje van broccoli met rode biet mouse. Heel lekker.
Er is een wandeling van 6km naar Opua Forest. OsmAnd wijst ons naar het trappen pad. We stappen voorbij de school en kruisen ‘Twin Coast Discovery Hwy’.

Oromahoe Rd. is lang en gaat over naar gravel. De huizen zijn goed verborgen in het groen. Een klein pad leidt naar verschillende Kauri bomen.

Dan vatten we de 6 km terug aan. Met het laatste daglicht rond 17h30 zijn we terug in het Marina. Een top zondag.
Maandag voelen onze spieren en gewichten stram aan.
Doe-het zelf zaken bezoeken is nog niet ten einde. Met de Marine auto rijden we voorbij Kirikiri naar Bunnings. Het voornaamste doel is een gasfles en Velcro. Bij Repco koopt de Schipper reserveolie voor de buitenboordmotor. Er is te weinig tijd om in New World inkopen te doen.
De voet van het toilet is gebarsten. Om dit te repareren wachten we op een zending van SVB uit Duitsland.
Hopelijk komt er dan snel een goed weervenster om naar Nieuw-Caledonië te zeilen.
