We popelen om de vele eilandjes in de lagune te bezoeken. Grootte ontgoocheling.
De buitenboordmotor niet wil starten. We hadden verwacht dat met een nieuwe Suzuki buitenboordmotor alle de Mercury motor problemen opgelost waren. De schipper sleutelt, zoekt op, sleutelt opnieuw. Hij haalt de carburator uit elkaar. De boosdoener zou de oude benzine zijn. De houdbaarheid van benzine is beperkt. De schipper is
radeloos, ‘’straks gooi ik hem overboord’’. Vloekend hangt hij de motor terug op de
zee-reling. ‘’Probeer het nog een keer’’ zeg ik zachtjes. De schipper rukt aan de startkoord en …de motor draait!
Intussen is het mooie weer voorbij. De blauwe lucht is verdwenen. ‘Baie Maa’ geeft een goede bescherming tegen de voorspelde zuidoostenwind. De verse voorraad is
voldoende om enkele grijze natte dagen door te komen. Tussen de buien door, doen we een toertje met de dinghy en zien in de verte een schildpad.Tijd om eilanden te verkennen. Over de heuvelrug vliegen 2 helikopters. Ze maken een hels lawaai. Bij een patrouilleboot doen ze redding oefeningen.  Ze vragen om onze
koers te verleggen.Bij Îlot Signal is er mooi koraal. De moorings liggen in de windgolven. Bij Îlot Larégnère is het rustiger. Al vroeg in de morgen komt er een geel motorbootje toe. De schipper kijkt toe hoe ze het rif ontwijken om te landen. Wit zandstrand, ideaal om onze benen te strekken. In een hoge boom is een groot vogelnest. De visarend volgt ons als we rond het eilandje wandelen. We zien verschillende wit-zwart geringde slangen. Ze zouden giftig zijn, maar hun kaken zijn niet groot genoeg om een mens te bijten.Lang hebben we het eiland niet voor ons alleen. Een grote gele charter catamaran neemt de mooring naast ons. De gasten snorkelen naar het eiland. Daarna vertrekken ze terug. De windsnelheid neemt toe. Windgolven bouwen op. De ganse nacht vecht de Sunshine met de golven. Wij ondergaan het. Blij terug te zijn in het kalme water van Baie Maa. Door een verlaten vakantiedorp stappen we naar ‘Baie de Toro’. Hier ligt een groot scheepswrak.Voor het weekend keren we terug naar de Marina. G89, de andere kant van de steiger geeft een meer ingesloten gevoel. We brengen ons wasgoed naar het servicestation en doen inkopen. De connectie van de benzinetank lekt. Voor een nieuwe connector,
fietsen we, berg op en berg af, naar de andere kant van het schiereiland.
Met mijn brede voeten is het moeilijk om goed passende vinnen te vinden. Decathlon heeft er op voorraad. Ook voor een campingdouche betalen we het dubbele van in België.
Dinsdag is er te veel wind om zuidwaarts te varen. Woensdag boksen we tegen de wind in. De Sunshine haalt amper een snelheid van 2kts (=slentersnelheid). We zoeken een beschutte plaatst in ‘Baie de Sainte-Marie’. Bij Île Uéré droppen we het anker.
Donderdag is de wind gaan liggen en varen we verder naar de westzijde van Île Ouen. Dit groot eiland is rijk aan zware metalen. Uit de rode aarde en het groene gesteente wordt nikkelerts gewonnen.Door het ‘Canal Woodin’ varen we naar de grote inham van Île Ouen. De kaarten zijn nauwkeurig om de riffen te mijden. Op het einde, bij ‘Port Kaube’, vinden we een geschikte ankerplaats. We zijn hier helemaal alleen. Stilte overheerst.
Het anker hangt vol goed klevende rode modder. We varen de diepe baai van Île Ouen uit en steken over naar de enorme ‘Baie Prony’. In ‘Baie Carinage’ ankeren we tussen verschillende andere zeilers.
‘’Ik denk dat het anker vannacht gekrabd heeft’’ zegt de schipper. ‘’Dat vertrouw ik niet. We gaan herankeren voor we op stap gaan’’. We doen verschillende pogingen. Telkens komen we te kort bij het rif of bij andere boten. We zoeken ons heil in ‘Baie des Kaorise ’. Door het ondiepe water varen we met de dinghy naar ‘Source d’eau Chaude’.
We wandelen verder naar de ‘Cascade’. Het pad is glibberig en ik schuif uit. De modder was ik af met het lauwe bronwater. Het is verleidelijk om hier ook een bad te nemen.‘Île Cazi’ is een paradijselijk eiland in de ‘Baie Prony’. Om het koraal te beschermen
liggen er moorings. Het eiland is een natuurreservaat en heeft een weelderige vegetatie. Er staan hier opvallend hoge en dikke naaldbomen. Deze coniferen zijn typisch voor Nieuw-Caledonië. We doen de wandelroute rond het eiland in beide richtingen.Op het hoogste punt (45m) hebben we een panoramisch uitzicht.

De rode aarde blijft hardnekkig onder onze schoenen kleven.
Rustig en helder water. Geen reden meer om het poetsen van het onderwaterschip uit te stellen. Om ons te wapenen tegen het frisse water doen we onze neopreen pakjes aan. Het poetsen gaat beter dan verwacht.
Een bijboot, zo groot als de Sunshine, vaart verschillende keren op en af. Op de steiger laden ze materiaal af. Ze gaan er picknicken.
‘Îlot Mato’ met zijn hoogte van meer dan 40m is hij van ver te zien. Het eiland is omgeven door een gigantisch rif. Er zijn 12 boten geankerd. Het is zoeken naar de
doorgang van het rif om bij het kleine strand te komen. Tijdens het snorkelen komen we een haai tegen.‘Îlot Kouare’ is een van de vele eilandjes omgeven door een wit zandstand. Leuk om er rondom te wandelen. Voorzichtig om het koraalrif te mijden varen we er rond. Kijken waar het mooiste koraal is om te snorkelen. We krijgen een zonsondergang cadeau.Het water is glashelder, we kunnen elke nuance zien. Bij de koraalwand glijden we in het water. We bewonderen de onderwaterwereld. Anemoonvisjes stelen de show.
Een schildpad zwemt naar me toe, en dan bedenkt ze zich.

De wind draait. We liggen niet meer beschermt. Het wordt een schommelnacht.
Met behulp van de motor zeilen we 28NM terug naar Baie Prony. In ‘Anse Majic’ vinden we bescherming. Bij wat rotsblokken laten we de dinghy achter. Gestaag gaat het pad naar omhoog. Bij punt 4 nemen we het kronkelpad. Het geeft mooie uitzichten op de baai. Bij het ‘Observatoire des baleines’ is er een oneindig zicht op de lagune.Iets hogerop ligt de vuurtoren.
Op het grote pad naar beneden liggen veel steentjes. Ik ben overmoedig en schuif
onderuit. Een pijnlijke bedoening. Het smalle pad door het bos is mooi.
De schipper is jarig. Het regent. We stellen ons vertrek even uit. Het is druk in ‘Canal Woodin’. Nabij ‘Mont-Dore’ achter ‘Île Bailly’ is een geschikte plaats om de verjaardag van de schipper te vieren met pannenkoeken en “Ha-ha” bubbels.
Het is goeie wind om richting Nouméa te zeilen. Sunshine danst te wild met de golven. Een golf die overkomt maakt me kletsnat.